fbpx

Mentoring A Coaching – Różnice

Coaching czy mentoring, co wybrać?

Mentoring A Coaching – Różnice

„Czy coaching i mentoring są to określenia procesów, które może stosować zamiennie? Czy jest jakaś różnica kogo wybrać, gdy chcę się doskonalić ?” Słyszę takie pytania stosunkowo często i dlatego dzisiaj szybka lekcja porównawcza, gdyż te profesje znacząco się od siebie różnią. 

Na czym polega coaching? Co to jest coaching?


Coaching jest wspaniałym narzędziem rozwoju osobistego i wsparcia. To proces (nie jedno spotkanie), w którym coach asystuje klientowi w odkrywaniu jego zasobów i uwalnianiu ukrytego potencjału. Rola coacha to zadawanie mnóstwa pytań, które sprawią, że klient zmieni punkt widzenia na świat i sam wpadnie na rozwiązanie danego problemu.

Coach nie musi być ekspertem w dziedzinie, która sprawia trudność klientowi. On nie uczy, nie doradza i nie wskazuje rozwiązań.  Coaching to wspieranie  klienta w poszukiwaniu rozwiązań i motywowanie go do realizacji postawionych sobie celów. Tu wystarcza głęboka wiedza na temat psychiki ludzkiej oraz skutecznych metody dotyczących motywowania i wartości, narzędzi i technik omijania tzw. pułapek pudełkowego myślenia. Coach skupia się na rozwiązaniach, a nie na problemach, oraz  ma wiedzę, jak uczyć podopiecznego podchodzenia do zagadnień życiowych z innej perspektywy.

Coach zakłada, że klient posiada wszystkie umiejętności niezbędne do rozwiązania problemu i osiągnięcia celu. Pomoc potrzebna jest tylko, aby sięgnąć do wewnętrznego źródła klienta, które z różnych przyczyn może być zablokowane (np. z powodu niskiej samooceny czy wypalenia zawodowego).

Tematy, z którymi klient przychodzi na coaching dotyczą jego ścieżki kariery zawodowej, rozwoju osobistego lub biznesowego, znajdowania odpowiedzi na kluczowe pytania życiowe. Czasami jest to szukanie rozwiązań w przypadku pojawienia się życiowych dylematów, jak również motywacji, planowania, rozwoju umiejętności.

Obszar, z którym mylony jest coaching to kwestie terapeutyczne. Gdy podczas wywiadu poprzedzającego proces coachingu  okaże się, że klientowi chodzi na przykład o uzależnienie od alkoholu, że ma depresję lub jest w procesie żałoby po utracie bliskiej osoby, to profesjonalny coach odeśle taką osobę do specjalisty.

Jaka jest zatem definicja mentoringu? Kto to mentor?


Zasadniczo w procesie coachingu to podopieczny jest najważniejszy, a coach jest tłem w procesie rozwoju. Mentoring to proces, w którym mentor dzieli się swoją wiedzą  i doświadczeniem z obszaru, który jest interesujący dla klienta. To mentor jest źródłem rozwoju podopiecznego.

Rola mentora to merytoryczna pomoc klientowi w oparciu o osobiste i zawodowe doświadczenie. Można powiedzieć, że mentor prowadzi swoich podopiecznych drogą, którą sam przeszedł i może stać się ich przewodnikiem, znając potencjał i ryzyko różnych sytuacji. Pokazuje obszary, w których warto się dokształcić, zdobyć doświadczenie, doradza i inspiruje w rozwoju i osobistym i zawodowym. Proces mentoringu oparty jest o relację nauczyciel-uczeń, W niej „uczeń” może liczyć na stałą pomoc i merytoryczne wsparcie w zależności od swoich potrzeb.

Jakie są różnice coaching a mentoring?


Obie metody dobrowolne. I to tyle wspólnego.

Coaching jest zazwyczaj stosowanych do pracy z celami krótkoterminowymi, zaś mentoring nastawiony jest na długoterminowy rozwój. 

Proces coachingowy to 6, maksymalnie 12 sesji trwających od 45 do 90 minut, oddzielonych jedno- lub kilkutygodniowymi przerwami (3-4 tygodnie). Zazwyczaj coach dba o to, aby proces się nie przeciągał. Podczas jednego procesu pracuje się nad jednym zagadnieniem.  W mentoringu brak jest określonej struktury. Sesja mentoringowa czasami trwa kilkanaście minut, a czasami to kilkugodzinna przyjacielska pogawędka. Tutaj to podopieczny nadaje tempo.  Określają je, jego potrzeby. Bardzo często sa to relacje mistrz – uczeń.

Coaching nastawiony jest na wydobywanie w z głębi klienta jego zdolności i umiejętności, moderowaniu jego rozwoju, podczas gdy mentoring nastawiony jest na czerpanie wiedzy od mentora. Coach nie daje rozwiązań. Mentor zaś  dzieli się swoim doświadczeniem w dziedzinie, która jest dla klienta interesująca, podpowiada rozwiązania, dzieli się swoimi metodami osiągnięcia celu. Podopieczny może z nich skorzystać, ale nie musi.

Coaching koncentruje się na celu, podczas gdy mentoring to skoncentrowanie na implikacjach wykraczających poza cel.

W coachingu przyszłość określana jest w oparciu o możliwości klienta. Mentor dzieli się wiedzą i doświadczeniami  swoimi i innych. To otwiera nowe możliwości i jest często skróconą drogą dotarcia do celu. Ma to swoją „ciemną stronę”.  Coaching częściej podaje wędkę, a mentoring częściej rybę.

Kolejna różnica, to fachowość.

Coachowi nie jest potrzeba wiedza z dziedziny, w której rozwiązania szuka klient. Wystarczą studia podyplomowe  lub kurs akredytacyjny.  Mentor zaś zdobywa swoją wiedzę całymi latami, bo to właśnie tylko w określonej dziedzinie może być mentorem.  Kurs czy studia będą tylko pomocą w tym, jak przekazywać wiedzę.

W mentoring dużo większe znaczenie mają również relacje międzyludzkie. Stosunkowo częściej z takich procesów rodzi się przyjaźń. Idąc przez życie z mentorem nie da się go nie lubić. Coach nie musi być lubiany.

Pomimo istotnych różnic między coachingiem i mentoringiem występują również wspólne cechy. W praktyce granice jednej formy rozwoju od drugiej są czasami bardzo płynne i nie da się ich jednoznacznie  oddzielić Zarówno w mentoringu wykorzystuje się elementy coachingu, jak i w coachingu elementy mentoringu. Robi się to, aby w jak największym stopniu przyczynić się do rozwoju pracownika. Ja lubię łączyć te dwa systemy pracy w jedno i  mam już swoją metodologię pracy z podopiecznymi. 

PS. Cechą wspólną  jest także możliwość pomagania za pomocą narzędzi elektronicznych, co po roku 2020 nabrało nowego znaczenia.



Przeczytaj również:



Zarządzanie ludźmi to sztuka