fbpx

CO TO JEST? PRZEWODNIK PO POPULARNYCH SKRÓTACH, NAZWACH I NAZWISKACH

CO TO JEST? PRZEWODNIK PO POPULARNYCH SKRÓTACH, NAZWACH I NAZWISKACH

Często na zebraniach, spotkaniach, rozmowach rekrutacyjnych, targach czy podczas wizyt u klientów lub dostawców padają tajemnicze nazwy lub skróty, do których nieznajomości nie wypada się przyznać. Zebrałam te, z którymi ja spotykam się najczęściej i zrobiłam do nich opisy.

Poniższa lista ustawiona jest alfabetycznie. Daje ona krótkie wyjaśnienia, bez opowieści historycznych, hipotez, bez zagłębiania się w szczegóły, na temat których powstają całe książki. Jeżeli chcesz aby dodać coś do tej listy, pisz na kontakt@wopalach.pl

Co to jest?

16PF

16PF – kwestionariusz osobowości skonstruowany przez Raymonda Cattela i służący ocenie osobowości. Dzisiaj funkcjonuje jego zmodyfikowana forma . Jego polskiej adaptacji dokonała w 1970 Maria Nowakowska, nadając mu skrót 16CO.

Cattel sklasyfikował ceny osobowości w oparciu o dwa aspekty:

– Pochodzenie: dziedziczne a środowiskowe,

– Treść: wynikająca z usposobienia, motywacji i zainteresowań

I uznał, że zestaw cech osobowości jest ich iloczynem.

Kwestionariusz 16PF składa się z 16 skal, odpowiednio wyodrębnionych. Na każdą ze skal przypada od 20 do 26 pozycji formułowanych w postaci pytań, na które można odpowiedzieć „tak”, „nie wiem” lub „nie”. Uzyskane wyniki zmienia się na steny. Dzięki temu można nakreślić profil ilustrujący położenie jednostki na 16 wymiarach osobowości.

Kwestionariusz ma dwie wersje (każda z nich zawiera 184 pozycje i kilka pytań buforowych). Istnieje również skrócona wersja 16PF. Polska wersja składa się z 300 pytań (od 18 do 20 pytań przypadających na każdą skalę) oraz dwóch pytań buforowych i nie ma wersji równoległej.

AGILE

Agile to tzw. zwinne podejście do tworzenia oprogramowania. Posiada swój własny manifest czyli zbiór wartości, pokazujących co jest najważniejsze w tworzeniu oprogramowania. Zasady te to:

  • Ludzie, którzy są ważniejsi niż procesy i narzędzia,
  • Działające oprogramowanie, które jest ważniejsze od rozbudowanej dokumentacji,
  • Współpraca z klientem, która jest ważniejsza od negocjowania kontraktu,
  • Reagowanie na zmiany, które jest ważniejsze od realizowania planu.

Ogólna idea ma prowadzić do implementacji metody pracy nad projektem, która pozwoli na szybkie reagowanie, sprawne wykonywanie kolejnych kamieni milowych związanych z  danym produktem, motywację oraz nieskrępowaną współpracę pomiędzy różnymi specjalistami/działami, a także maksymalną prostotę procesu. Bardzo ważna jest tutaj samoorganizacja zespołu — w kolejnych etapach zespół powinien analizować wszelkie możliwości poprawy wydajności i wprowadzać pomysły w życie.

Przede wszystkim jednak, Agile to rodzaj kultury. To sposób myślenia definiuje, czy podejście do tworzenia oprogramowania jest Zwinne (Agile) czy nie. Dlatego tak wiele metod (jak Scrum, Kanban, czy Lean) podpada pod hasło Agile, ponieważ łączy je właśnie wspólny sposób postrzegania rzeczywistości projektów informatycznych. Z tego też powodu mówimy raczej, że narzędzia i techniki wspierają Zwinność, a nie są Zwinne.

ALPEN

Metoda ALPEN to jedno z prostszych narzędzi wykorzystywanych przy krótkoterminowym (dotyczącym zazwyczaj jednego dnia) planowaniu zadań do wykonania. Nazwa techniki to akronim pochodzący od niemieckich słów. Każde z tych słów odpowiada jednemu etapowi planowania. Pierwszy etap to sporządzenie listy zadań do wykonania na dany dzień. Drugi to szacowanie czasu trwania tych zadań. Trzeci to planowanie bufora czasowego, z wykorzystaniem reguły 60:40. Etap czwarty to nadawanie priorytetów każdemu zadaniu i podejmowanie decyzji, które zadania w danym dniu wykonasz. Ostatni, piąty krok to kontrola.  Odhaczasz to, co wykonałeś. Zadania których nie wykonałeś przepisujesz na kolejny dzień.

ATL 

Przez ATL rozumiemy działania marketingowe, prowadzone przy udziale tradycyjnych mediów, tj. telewizji, radia, prasy, reklamy zewnętrznej i wewnętrznej, czyli inaczej mówiąc działania wykorzystujące mass-media. Mają one za zadanie stworzyć i w konsekwencji sprzedać wizerunek produktu. Budują zasięg kampanii. Obecnie równie duży zasięg można zbudować na Facebooku, stosując odpowiednio dopasowane do konsumenta narzędzia.

ATL (ang. Above The Line – pol. powyżej linii)

Znane jest też rozróżnienie, zgodnie z którym ATL oznacza działania reklamowe, podczas których nie jesteśmy w stanie określić konkretnego odbiorcy przekazu (szeroka grupa docelowa).

BLACK BELT

To zaawansowany stopień filozofii Six Sigma, wyższy niż Green Belt. Pozwala on na samodzielne prowadzenie złożonych projektów oraz na szkolenie przyszłych Green Beltów.

W wielu wypadkach to samodzielny zawód. Ma swoje odrębne stanowisko i zakres obowiązków. Black Belt działa globalnie, realizuje projekty rozwiązujące istotne problemy firmy. Black Belt poza świetną znajomością metodyki DMAIC i zaawansowanych narzędzi statystycznych jest też skutecznym liderem sprawnie poruszającym się w biznesie.

BTL

BTL to działania marketingowe skierowanie bezpośrednio do grupy potencjalnych odbiorców produktu, wykorzystujące narzędzia marketingowe w miejscu zakupu, takie jak:

– drukowane materiały reklamowe i gadżety (ulotki, wizytówki, długopisy, smycze, odzież reklamową… wszystko, co klient może zatrzymać dla siebie),

– nośniki POS/POP,

– systemy wystawiennicze (roll-upy, stojaki),

– opakowania (siatki, kartony),

– promocje: samplingi, animacje, loterie, konkursy,

CROSS – DOCKING

Cross – docking to przeładunek kompletacyjny. Jest to system dystrybucji, w którym towar dostarczony do magazynu jest od razu przeładowywany i wysyłany dalej, do następnego odbiorcy. Dzięki temu nie jest składowany, co pozwala na obniżenie kosztów całkowitych w łańcuchu dostaw. Wymaga to jednak dokładnego zsynchronizowania wszystkich procesów przyjmowania i wydawania towarów.

DISC

Test DISC to zazwyczaj arkusz 28 pytań, gdzie do każdego pytania wybieramy odpowiedź najbardziej i najmniej nas charakteryzującą.

Metoda DISC opiera się na cztero-kwadrantowym modelu, który w miarodajny sposób opisuje cztery style zachowania. Okazał się podczas badań amerykańskiego psychologa Williama Marstona, że ludzie o podobnych stylach zwykle bardzo podobnie się zachowują. Co ciekawe, każdy z nas ma w sobie te 4 style zachowań, ale w różnym stopniu ich intensywności. D to skrót od angielskich określeń poszczególnych stylów:

DISC to skrót od angielskich określeń poszczególnych stylów:

D – Dominant (Dominujący)

I – Influencing (Wpływowy)

S – Steady (Stały)

C – Compliance (Sumienny).

DMAIC

Jest podstawą wdrożeń metody Six Sigma . DMAIC to Define/Measure/Analyze/Improve/Control. Jest to pięciostopniowy proces osiągania wcześniej wyznaczonych celów. Pod tymi angielskimi pojęciami kryje się zdefiniowanie celów poprawy, analiza czynników mających wpływ na proces, pomiar aktualnych parametrów, sprawdzenie czy dane efekty są identyczne z wcześniejszymi założeniami, a następnie zaproponowanie i wdrożenie zmian.

EISENHOWER

A właściwie chodzi o macierz Eisenhowera.  Jest jednym z najpopularniejszych sposobów zarządzania sobą w czasie i ustalania priorytetów. Jest częścią niemal każdego szkolenia o zarzadzaniu czasem.



Swoją budową przypomina układ współrzędnych, gdzie osiami są: ważność danego zadania i jego pilność. Umiejscowienie konkretnego planowanego działania w jednej z ćwiartek umożliwia podejmowanie lepszych i trafniejszych wyborów oraz decyzji co do podejmowanych aktywności. Matrycy można również używać do wyznaczania priorytetów pracy zespołu lub zadań w ramach realizacji większych projektów biznesowych.

FIFO

FIFO  (first in first out) to metoda polegająca na wydawaniu z magazynu jako pierwszych towarów, które zostały najwcześniej przyjęte na stan.

FMCG

FMCG (z angielskiego Fast Moving Consumer Goods) to nazwa, którą określa się produkty kupowane regularnie w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb. Po polsku określamy je jako szybkozbywalne. Zaliczamy do nich głównie żywność, napoje, kosmetyki, środki czystości, alkohol i wyroby tytoniowe.

FUKO

Jest to metoda przekazywania rzeczowej, zrozumiałej informacji zwrotnej, przynoszącej korzyści dla obu stron. Ten schemat daje bezpieczeństwo unikania niepotrzebnych kłótni i przemocy słownej, a także ogromną dawkę zaufania i prestiż wśród współpracowników.

FUKO to Fakty, Ustosunkowanie, Konsekwencje, Oczekiwania,

 F – Fakty – Przede wszystkim chodzi o to, aby mówić o konkretnych faktach. Przywołujesz konkretną sytuację, unikasz ogólników, które często niewiele wnoszą.

U – Uczucia – Kolejnym krokiem jest opowiedzenie o twoich uczuciach, które są konsekwencją zachowania drugiej strony.

K – Konsekwencje – Następnie opowiedz o konsekwencjach takiego zachowania czy wydarzenia. Chodzi o przedstawienie drugiej stronie tego, jak skończy się dana sytuacja, jeśli nadal będzie postępował w ten sam sposób.

O – Oczekiwania – Końcowym etapem powinno być przedstawienie oczekiwań – jak inaczej mogłaby przebiegać dana sytuacja oraz jak można ją naprawić. Musisz powiedzieć, jaki był właściwie cel rozmowy, czego chcesz, na co liczysz.

FMEA

FMEA (ang. Failure mode and effects analysis) – analiza rodzajów i skutków możliwych błędów. Metoda ta ma na celu zapobieganie skutkom wad, które mogą wystąpić w fazie projektowania oraz w fazie wytwarzania.

Kiedy stosuje się najczęściej tę metodę?

a) Przy optymalizacji produktu:

– na etapie projektowania – najlepszy moment na analizę, możliwe jest osiągnięcie najlepszych wyników dzięki łatwości wprowadzania zmian w produkcie znajdującym się jedynie na komputerze,

– przed wdrożeniem do produkcji – ograniczone efekty ze względu na ograniczenia narzucane przez przygotowany projekt produktu. Jednak wciąż lepiej użyć FMEA niż nie używać,

– późniejsze etapy – bardzo ograniczone efekty ze względu na to, że niemal wszystkie parametry zostały już ustalone. Warto rozważyć użycie FMEA przed kolejną aktualizacją produktu.

b) Przy optymalizacja procesu:

– wdrożenie nowego procesu – bardzo dobry moment, ale zdarza się bardzo rzadko w firmie,

– doskonalenie istniejącego procesu – bardzo dobry moment, ponieważ doskonalenie procesu nie jest tak ograniczone jak doskonalenie produktu.

c) Zarządzając ryzykiem – jako prosta metoda identyfikacji i postępowania z ryzykiem.

GALLUP

Czyli narzędzie znane w Polsce jako test Gallupa, określające twoje wrodzone talenty. Pokazuje, jakie działania są dla ciebie najbardziej naturalne, przez co najprostsze do wykonania i gdzie (w jakich obszarach) powinieneś szukać w sobie potencjału.

Narzędzie umożliwia ocenę natężenia 34 cech zwanych talentami, z których 5 jest dominujących. Talent rozumiany jest jako naturalny wzorzec myślenia, odczuwania i działania, który może zostać produktywnie wykorzystany. Zgodnie z teorią osoby wykorzystujące te talenty mają szansę działać najefektywniej.

Test składa się ze 177 par stwierdzeń, które potencjalnie mają Cię opisać. Twoim zadaniem jest zaznaczyć na skali, które z nich są Ci bliższe. Na każdą parę stwierdzeń masz zaledwie 20 sekund, później komputer sam przeskakuje do kolejnej pary stwierdzeń. Chodzi o to, żeby zaznaczyć pierwszą myśl, która naturalnie przyjdzie Ci do głowy. Nie ma możliwości cofnięcia się do poprzedniego pytania, ani poprawienia odpowiedzi.

Test powinien mieć zastosowanie w kontekście czysto rozwojowym, a nie jako narzędzie do rekrutacji pracowników

GREEN BELT

Niższy od Black Belt stopień w metodologii Six Sigma. GREEN BELT to lider sprawnie posługujący się metodyką DMAIC w rozwiązywaniu problemów w organizacji. Działa z zespołem, blisko procesu, systematycznie i efektywnie usuwając przyczyny powstawania problemów w miejscu ich powstawania. Działa lokalnie.

GROW

Model GROW jest jednym z najbardziej znanych modeli coachingowych i mentoringowych.

Składa się z czterech kroków:

  1. Generalny cel (Goal)
  2. Rzeczywistość (Reality)
  3. Opcje (Option)
  4. Wola (Will)

Klient, który przychodzi na sesję, zwykle ma jakiś temat do omówienia. Podczas sesji coach lub mentor definiuje z klientem jego dążenie, sprawdza, na ile jest ono spójne z jego wartościami i definiuje cel na proces coachingu (Goal).

W kolejnym kroku klient zaproszony jest do przyjrzenia się aktualnej sytuacji, oczywiście w kontekście jego dążenia i celu na proces. Analizowane są wszystkie potencjalne wyzwania, przeszkody, szuka się zasobów i dostępnego wsparcia (Reality).

Następnie analizowane są wszelkie dostępne drogi, które mogą doprowadzić klienta do osiągnięcia jego celów. Przygląda się się plusom i minusom każdej z opcji (Option).

Na końcu wspólnie z klientem tworzony jest bardzo konkretny plan działania, z terminami realizacji poszczególnych kroków (Will).

HOGAN/HPI

Kwestionariusz Hogana czyli HPI (Hogan Personality Inventory) jest najbardziej zaawansowanym pomiarem osobowości  zaprojektowanym specjalnie dla biznesu, przy czym przygotowany został w oparciu o badania nad przywództwem przeprowadzone w ciągu ostatnich ponad 20 lat. Wyniki osoby badanej porównywane są z wynikami uzyskanymi w międzynarodowej próbie zwalidowanej na grupie ponad 500.000 pracujących osób dorosłych, w ponad 200 zawodach obejmujących wszystkie główne typy biznesu, nie jest więc testem klinicznym.

HPI jest narzędziem oceny cech osobowości niezbędnych do osiągnięcia sukcesu w karierze, relacjach, edukacji i życiu osobistym, posiadającym wysokie własności psychometryczne. Kwestionariusz Osobowości Hogana HPI opisuje tzw. „jasną stronę osobowości” (mocne strony i predyspozycje osoby do osiągnięcia sukcesu), dostarczając informacji dotyczących cech osobowościowych pojawiających się w relacjach międzyludzkich, które pozwalają przewidzieć sukces jednostki w osiągnięciu jej indywidualnych celów.

HoReCa

HoReCa to określenie sektora hotelarskiego i gastronomicznego. Skrót ten pochodzi od angielskich słów – Hotel, Restaurant, Catering (Cafe). Sektor ten obejmuje różnego rodzaju instytucje, które związane są z szeroko rozumianymi usługami hotelarskimi i gastronomicznymi. 

HVAC

HVAC to branża inżynierii sanitarnej. Skrót powstał z zestawienia pierwszych liter angielskich słów oznaczających  ogrzewanie, wentylację i klimatyzację (Heating, Ventilation, Air Conditioning).

ISHIKAWA

Od nazwiska, ale chodzi o diagram, tzw. rybiej ości. Diagram ISHIKAWY. Jest to narzędzie do analizy przyczynowo – skutkowej powstałego problemu, wywodzące się z LEAN.



Diagram ten jest graficzną prezentacją konkretnego skutku oraz podzielonych na kategorie uporządkowanych przyczyn. W zależności od dziedziny, w jakiej diagram Ishikawy jest wykorzystywany, można stosować różne kategorie. Każda kategoria przyczyn rozwinięta jest o przyczyny szczegółowe, a gdy zachodzi konieczność – również o podprzyczyny.

Diagram Ishikawy należy stosować przede wszystkim w sytuacjach, w których potrzebujesz globalnego przeglądu wszystkich obszarów, ponieważ istnieje podejrzenie, że za problem odpowiedzialnych jest kilka możliwych przyczyn.

Sama idea uzupełniania diagramu rybiej ości pozwala skupić uwagę grupy na rzeczywistych przyczynach problemu, a nie osobistych uwagach oraz wskazywaniu “winnego”. Zastosowanie diagramu pozwoli na pokazanie związków między różnymi częściami problemu.

JOHARI

A dokładnie Okno Johari to narzędzie służące do zobrazowania oraz podnoszenia stopnia samoświadomości i wzajemnego zrozumienia pomiędzy jednostkami lub grupami. Obecnie narzędzie to jest szeroko stosowane w coachingu. Znajduje także zastosowanie jako technika usprawniająca proces komunikacji w grupie, przez co staje się użyteczną metodą wspomagającą proces kierowania konfliktem.

Technika Okna Johari w modelowy sposób ujmuje samoświadomość człowieka. Założeniem tej koncepcji jest to, że każdy człowiek zna cechy swej własnej osobowości, ale posiada też cechy, których sobie nie uświadamia. Otaczający nas ludzie również dysponują jakąś cząstką wiedzy o innych, jednak niektóre informacje są im nieznane. Wynikiem tych rozważań jest podział świadomości własnych cech na cztery obszary (szyby):

  • „Otwarty” – cechy znane nam i znane innym,
  • „Ukryty” – cechy znane nam, ale nieznane innym,
  • „Ślepy” – cechy, które dostrzegają w nas inni, ale sami sobie ich nie uświadamiamy,
  • „Nieznany” – cechy nieznane nikomu, ani nam, ani innym.


Każda z nich oddaje pewne aspekty zachowania, komunikowane do innych oraz od innych ludzi. Zestawienie wszystkich obszarów razem tworzy szablon postrzegania osobowości.

Model ten uświadamia, iż żaden człowiek nie wie o sobie wszystkiego, a całkowita wiedza o nim samym składa się z wiedzy, którą posiada i tej, której nie posiada (wiedza innych o danej osobie, której ona sama nie posiada – przykładem takiej wiedzy są plotki, zazwyczaj nieznane zainteresowanemu).

Okno Johari jest z coraz większym powodzeniem stosowane jako ważne narzędzie przy kompleksowej ocenie pracowników. Na jego podstawie można poznać samoocenę pracownika, jego motywację, umiejętności przyjmowania krytyki, relacje między innymi pracownikami oraz relacje między grupami. Okno Johari służy doskonaleniu pracowników, pod nazwą „feedback” i oznacza „informację zwrotną”.

KAIZEN

Kaizen  jest koncepcją ciągłego doskonalenia, usprawniania. Kaizen (jako strategia biznesowa) polega na zaangażowaniu wszystkich pracowników organizacji, niezależnie od szczebla, w stałe poszukiwanie pomysłów udoskonalenia wszystkich obszarów organizacji. Ma to na celu eliminowanie bieżących problemów, zapobieganie występowania ich w przyszłości, a także powstawanie innowacyjnych rozwiązań. 

KANBAN

Założeniem metody Kanban jest optymalizacja procesu pracy – opiera się ona na informowaniu, planowaniu, rozdziale i kontroli poszczególnych czynności. Ma doprowadzić do stanu, kiedy każda część systemu wytwarza dokładnie tyle dóbr, ile w danej chwili jest potrzebnych. Najczęściej stosowana na produkcji.

Metoda ta jest często opisywana przez hasło „7 razy żadnych”. Celem metody jest doprowadzenie do sytuacji, gdy w organizacji nie będzie:

– żadnych braków,

– żadnych zapasów,

– żadnych opóźnień,

– żadnych kolejek,

– żadnych bezczynności,

– żadnych zbędnych czynności i kontroli,

– żadnych zbędnych przemieszczeń.

Efektem stosowania metody Kanban jest redukcja liczby magazynów przedprodukcyjnych, międzyoperacyjnych oraz wyrobów gotowych. Metoda Kanban jest odporna na wahania popytu oraz nie przewiduje przygotowania rezerw, jednak umiejętnie wprowadzona, pozwala na bardzo duże ograniczenie kosztów produkcji.

KISS

Czyli reguła KISS (Keep It Simple, Stupid) to zasada pomocna w procesie definiowania celów w projekcie. W dosłownym tłumaczeniu oznacza ” nie komplikuj głuptasie „. Ja wolę wersję ‘Keep it short and simple” czyli „Ma być krótko i zrozumiale”. Zasada ta znajduje zastosowanie w wielu działaniach, których nadrzędnym celem jest wysoka skuteczność – począwszy od biznesu, poprzez projektowanie i design, a na życiu codziennym skończywszy.

Chodzi o maksymalnie proste rozwiązania. W wielu przypadkach złożoność procesu może prowadzić do paraliżu decyzyjnego, a wysoki poziom komplikacji wszelkiego rodzaju mechanizmów powoduje szereg problemów- zarówno na etapie tworzenia, wdrażania jak i analizy powstającego projektu.

Utrzymanie prostoty przy jednoczesnym zachowaniu użyteczności i realizacji założonego celu to najprostsza definicja zasady KISS.

LEAN

Lean jest to strategia zarządzania firmą, opierająca się na dostarczaniu klientom produktów/usług jakich oczekują, w jak najprostszy sposób, z zachowaniem szacunku dla załogi pracującej w przedsiębiorstwie.

W literaturze są wymieniane następujące filary Lean:
– określenie i tworzenie wartości dla klienta;
– ciągłe doskonalenie procesu poprzez eliminację marnotrawstw (z definicji 7 marnotrawstw);
– szacunek dla załogi, poprzez postawę przywództwa kadry zarządzającej.

W codziennej praktyce, LEAN jest ciągłą obserwacją swojej własnej pracy i pytaniem się, co mogę zrobić z oferowanymi przez nas produktami/usługami i procesami, by spełnić wymogi naszych klientów. Tak, aby zapewnić im szybką realizację przy odpowiedniej jakości produktu/usługi. Lean nieodłącznie wymaga wspierania swoich pracowników, aby poprzez naszą postawę stawali się profesjonalistami w swoim obszarze pracy oraz załogą zdolną do rozwiązywania problemów i ciągłego doskonalenia przedsiębiorstwa.

LIFO

LIFO (last in first out) to zasada zarządzania towarem będąca przeciwieństwem metody FIFO. Jest to metoda, która polega na wydaniu w pierwszej kolejności towarów przyjętych najpóźniej.

PARETO

Pareto jest uważany za twórcę metody 80/20 zwanej od jego nazwiska metodą Pareta lub Pareto.  Mówi ona o tym, że 20% nakładów i wysiłku odpowiada za 80% osiąganych efektów. Kluczem do sukcesu jest znalezienie tych 20% najważniejszych rzeczy. Celem jej stosowania jest osiągnięcie jak największego efektu przy jak najmniejszym nakładzie pracy i  zasobów. Metoda ta świetnie pomaga skupić się na tym, co ma prawdziwe znaczenie i tworzy największą różnicę, a odrzucić to, co nieistotne.

POMODORO

Czyli Technika Pomodoro jest metodą zarządzania sobą w czasie, której założeniem jest robienie częstych pauz aby poprawić zdolność koncentracji i mobilność psychiczną. Technika składa się z sześciu kroków:

  1. Zdecyduj, jakie zadanie będziesz wykonywał – pomodoro.
  2. Ustaw minutnik na 25 minut.
  3. Pracuj nad zadaniem.
  4. Gdy zadzwoni minutnik zakończ pracę i umieść znacznik kontrolny na kartce papieru.
  5. Jeśli masz mniej niż cztery znaczniki kontrolne, zrób krótką przerwę (3 – 5 minut), a następnie przejdź do kroku 2.
  6. Po czterech pomodoros, zrób dłuższą przerwę (15 – 30 minut), wyzeruj liczbę znaczników, a następnie przejdź do kroku 1.

Są dostępne również aplikacje oparte na tej technice.

PRAWO PARKINSONA

Prawo Parkinsona mówi, że praca rozszerza się tak, aby wypełnić czas dostępny na jej ukończenie. Ujmując to w prosty sposób, im więcej czasu posiadasz na wykonanie danej pracy, tym dłużej faktycznie ona trwa. W ten sposób zadanie, które jesteś w stanie wykonać w godzinę, może zostać rozłożone nawet na cały dzień.

Prawo Parkinsna wykorzystywane jest w zarządzaniu projektami i w zarządzaniu sobą w czasie.

SCRUM

SCRUM to zbiór zasad dotyczących prowadzenia projektu IT. Mówi nam – postępuj “tak”, żeby uzyskać dobre wyniki. Wydziela jasne role i etapy w projekcie. Nie jest jednak systemem do zarządzania projektami. Dlaczego? Bo sam SCRUM nie skupia się na tym, żeby dostarczyć projekt w terminie i budżecie, a raczej na tym, jak on zostanie dostarczony – jak będzie wyglądał sam proces. SCRUM określa nam, kto jest za co odpowiedzialny, jak wygląda komunikacja w projekcie, jak często są spotkania, kto w nich uczestniczy, a także zapewnia kilka przydatnych narzędzi, pozwalających osiągnąć cel – wytworzenie projektu.

SCRUM należy też do tzw. metodyk “zwinnych” (Agile), czyli zezwalających, a nawet promujących wprowadzanie zmian w projekcie.

Ta metodyka opiera się na trzech filarach:

Przejrzystość

Wszyscy członkowie zespołu muszą doskonale wiedzieć, jaki jest cel projektu  i widzieć całość projektu. Dodatkowo w spotkaniach uczestniczy reprezentant Klienta, odpowiedzialy za projekt i będącego decydentem w kwestiach rozwoju projektu.

Inspekcja

Należy ją rozumieć, jako częsty dostęp do informacji o przebiegu projektu i wpływ na kwestie jakościowe.

Adaptacja

Jednym z głównych założeń SCRUMa jest fakt, że założenia projektu będą się zmieniały. Będzie to następowało w wielu różnych aspektach projektu – od sytuacji, w której będą wybierane inne zadania niż oczekiwane przez reprezentanta Klienta, poprzez doprecyzowanie zadań, które zmieni jego wycenę, aż po dodawanie nowych zadań, wynikających z rekomendacji i rozmów z zespołem programistów.

Produktem jest często oprogramowanie, ale może to być dowolna rzecz, która ma dla kogoś wartość. Na przykład kampania marketingowa, konferencja, wideo, podcast albo samochód.

SIX SIGMA

Six Sigma to koncepcja nieustannego doskonalenia organizacji, polegająca na monitorowaniu i ciągłej kontroli w celu eliminowania oraz zapobiegania różnym niezgodnościom w procesach i powstających w ich wyniku produktach. Six Sigma to metoda polegająca na ciągłym obniżaniu kosztów w organizacji poprzez obniżanie kosztów nieodpowiedniej jakości. Określając tę metodę zbadano oczekiwania klientów w celu wyznaczenia wartości krytycznych dla jakości oraz określono cele na poszczególnych szczeblach zarządzania firmą, zbadano również liczbę niezgodności w każdym procesie.

Six Sigma to swoista kultura organizacyjna, motywująca ludzi do współpracy po to, aby mogli wspólnie osiągnąć wyższy poziom efektywności i wydajności.

SMART

Metoda SMART polega na precyzyjnym określaniu celów w taki sposób, abyś wiedział do czego dokładnie dążysz. Planując działania, warto bowiem skonkretyzować w jaki sposób, za pomocą czego i w jakim czasie osiągniesz założony cel.

Nazwanie celów określeniem SMART oznacza, że spełniają pięć podstawowych cech. Nazwa jest bowiem akronimem pochodzącym od angielskich słów wyrażających, że każde działanie powinno być konkretne (Specific), mierzalne (Measurable), osiągalne (Achievable), istotne (Relevant) oraz określone w czasie (Time-bound).

Pierwszym elementem metody SMART jest konkretność celu. Oznacza to, że wszystkie działania powinny być jasno sprecyzowane i zdefiniowane pod kątem tego co chcemy osiągnąć. Jeśli nasz cel będzie spełniać kryterium „specyficzności”, zostanie zrozumiany przez każdą osobę, która ma z nim styczność, nie zostawiając miejsca na złą interpretację.

Mierzalność polega na tym, że każdy cel powinien być określony liczbowo. Pozwala to na weryfikację tego czy został on w pełni spełniony. Przydatne okazują się różne wskaźniki pozwalające na wyliczenie zmian spowodowanych danym osiągnięciem. Ważne jest także to, żeby nasz cel był faktycznie osiągalny. Istotność celu to kolejna cecha. Oznacza to, że wykonywane działania powinny dawać nam lub organizacji konkretne wartości i być pewnego rodzaju krokiem naprzód. Ostatnim elementem jest określenie w czasie. Należy bowiem konkretnie sprecyzować, do kiedy powinniśmy osiągnąć zamierzone cele, przez co unikniemy sytuacji odkładania ich na potem. Ustalenie takiego terminu może wpłynąć też na mobilizację do działania.

TRZOS

Jest to metoda organizacji czasu. Składa się z kilku etapów. Po realizacji każdego z nich przechodzimy do następnej fazy. Pierwsze litery poszczególnych kroków układają się w akronim „TRZOS”. Każą z liter można rozwinąć w następujący sposób:

T – Terminy zadań spisać
R – Ramy czasowe uwzględnić
Z – Zaplanować rezerwy czasu
O – Ograniczyć inne działania
S – Skontrolować rezultaty.

1. Spisanie terminów zadań
W kalendarzu spisujesz wszystkie czekające cię zadania. Obok każdego z nich umieszczasz „deadline”. Zadania bez terminu końcowego są w nieskończoność przekładane. Jeżeli ostateczną datę kupienia wózka widłowego wyznaczysz na 15 grudnia, prawdopodobnie zjawi się on w magazynie. Bez określenia daty grozi ci, że przez następny rok będziesz przeglądał oferty.

2.Ramy czasowe uwzględnić

Mowa tu opraktycznym wykorzystaniu prawa Parkinsona. Jeżeli masz dwie godziny na napisanie wpisu blogowego praca zajmie ci dwie godziny. Jeśli przeznaczysz na to całe popołudnie, spędzisz przed monitorem całe popołudnie.

3.Zaplanuj rezerwę czasową
Nauka planowania jest trudna, bywa, ze źle oceniamy własne możliwości.. Rezerwa czasowa bardzo przydaje się w pierwszym okresie nauki planowania, gdy nie wiemy, ile czasu przeznaczyć na poszczególne czynności.

4.Ograniczyć inne zadania
Po zapisaniu zadań wybierz najważniejsze kwestie i im poświęć najwięcej energii. Zastanów się, co można delegować, wykreślić lub zrobić „przy okazji”.

Przyjrzyj się, czy nie dysponujesz „blokami zadań, które można wykonać obok siebie” np. czy po drodze do klienta nie możesz zajechać po wzorniki do fabryki.

5. Skontrolować rezultaty
Zobacz co udało ci się zrealizować, a czego nie. Zastanów się dlaczego. Co następnym razem można zrobić inaczej, czy da się jakość usprawnić pracę. Oceń też swoje samopoczucie. Być może udało ci się wykonać wszystko ze swojej listy, ale czujesz się jak przepuszczony przez wyżymaczkę i wypluty. W takim wypadku wziąłeś na siebie za dużo. Zarządzanie sobą w czasie to także rozważne gospodarowanie energią, tak by nie dopuszczać do przemęczenia.

WHITE BELT

To osoba, która na pytanie „Co to jest Six Sigma?” będzie potrafiła odpowiedzieć. Osoba taka wie co to jest DMAIC i czym to różni się od Kaizen, Lean czy innych projektów.

WMS

WMS (Warehouse Management System) to magazynowy system informatyczny służący koordynowaniu prac magazynowych. Szczególnym zadaniem realizowanym w ramach systemów WMS jest bezbłędna lokalizacja towarów w magazynie oraz kontrola przebiegu obrotu magazynowego.

ZASADA 80/20

To inna nazwa Zasady Pareto lub Pareta. Opis znajdziesz przy PARETO.

Przykłady 80/20:

80% sprzedaży generowane jest przez 20% handlowców.

80% czasu spędzasz z 20% osób które znasz.

80% wyniku pracy całego zespołu generuje 20% jego członków.

80% problemów przy projektach, generuje 20% wszystkich projektów.

Na co dzień używasz 20% swoich ubrań, które nosisz notabene przez 80% czasu.


Może cię także zainteresuje:


Jeżeli nie chcesz przegapić najświeższych informacji, to zapisz się do Newslettera już dzisiaj: